Adım

Adıma uygun bir at bulsam buradan gideceğim
Buradan gideceğim çünkü dar geliyor buralar
Kahrediyor, komaya sokuyor, yüreğim daralıyor
Oğlum elimi tutsa gidelim baba dese
Bilirim anası da yanımdadır ayrılmaz adımlarımdan
Gideceğim o zaman, var mı itirazı olan
Her gitmek bir itirazdır, bir karşı çıkıştır kendine
İnsan kendinden sıyrıldı mı oluyor kendi

Bir adım daha atarsam belki doğacağım
Ölümün kol gezdiği ayaklarım var
Bir de hiçbir görüntünün iyi gelmediği gözlerim
Çünkü görmek istiyorum hiçbir şeye bakmadan

Rüyama banka sıraları girmeseydi
Oğluma iğne yaparken o hemşire sırıtmasaydı
Gülseydi bir kere tüm garipler, fakirler, evsizler
Bu defa halkı kandıranlar etkisiz hâle getirilseydi
Şaşkın yürüyüşlerime kimse şaşırmasaydı
Belki kalırdım bir müddet daha yanınızda
Gitmezdim gideceğim yerlere ama bilirim
Hepimizin gidecek bir yeri olacak nasılsa
Ben eminim, Rabb-ül âlemin

Türkiye, dünya, spor, ekonomi, yaşam, fotoğraf
Beni kategorize etmeyin bekletmeden söyleyin kotam dolmadan
Şu çektiğiniz çileme tekrar bakabilir miyim
Güzel çıkmış, samimi, hiç kimse bilmiyormuş gibi

Sen benim kim olduğumu biliyor musun
Yanımdaki koltuğu ayırır da önce derdimi oturturum ben
Vay be ne büyük laf ettim müsait bir yerde ineyim ben
Vay be hep siz mi edeceksiniz büyük lafları susayım ben
Vay be sizli bizli mi olduk şimdi
Siz uzmanlar neyi öneriyor onu yapın ekmek yemeyin
Ben ekmek ve mushaf yan yana
Olmadı mı olmam

Kuyu muyum ben
Adım attıkça
Derinleşen

Yağız Gönüler
(Aşkar, 38, Nisan-Mayıs-Haziran 2016)

Hiç yorum yok: