Çocuk Kal

Yüce Zerey'e

Sevgili çocukluğum, senin neyin eksik
Böyleydi ilk yüzünü kızartan soru
Çocukluğum, rüyası çoktan unutulmuş gecelerim
Kaybettiğin o hayret için biraz daha gayret

Her yara geleceği görür, söylemez
Bundandır yağmur başlarken yorganı yoklaman
Karanlığa sığınırsın, buna da şükür
Çocukluğum, gök gürültülerim benim

Ali ve Ömer arasındaydı benim çocukluğum
Biraz keskin biraz adil biraz yorgun
Meraklarım olmasa eve hiç dönmezdim
Oyunu bölen bir akşamdı ilk büyük kavgam

Çocukluğum, siyah çantam benim
Herkesin güldüğü andaki ciddiyetim
Sen ulu, sen yeşil, sen muhabbet
Hikâyende Bursa'dan bir şeyler var

Gel şimdi, gidiyoruz bir rüyanın yorumuna
Çocuk kal sen hiç ihtiyarlama

Yağız Gönüler
(Şiar, 14, Mart-Nisan 2018)

Hiç yorum yok: